Şırnak’ın İdil ilçesi, özellikle Alem Dağı çevresindeki zengin bitki örtüsüyle Karadenizli arıcıların yarım asırlık durağı oldu. Ordu’dan gelen Yılmaz ailesi, 1970 yılından beri her bahar mevsiminde İdil’e gelerek bölgenin endemik çiçeklerinden katkısız bal topluyor.
Yarım asırlık arıcılık geleneği
Yılmaz ailesi, bölgeyi ilk kez 1970’lerde dedelerinden öğrenerek keşfetti. Üçüncü kuşak arıcı Selim Yılmaz, İdil’in nefel, yonca ve tüsü dikeni gibi endemik türleriyle kaliteli bal üretimi için eşsiz bir bölge olduğunu söylüyor. Aile, şu an 700 civarında kovanla üretim yaparken, iklim şartlarına bağlı olarak kovan başı 35 kilograma kadar verim alabiliyor. Haziran sonu gibi yüksek rakımlı yaylalara göç eden aile, yılın büyük kısmını bu bölgedeki çiçekleri takip ederek geçiriyor.
Yerel halk için yeni bir gelir kapısı:
Ordulu arıcıların bölgedeki başarısı, İdil halkı için de bir model oluşturdu. İdil Arıcılığı Geliştirme Derneği Başkanı Abdullah Şallı, ailenin bölgeye yerleşmesiyle birlikte yerel halkın da arıcılığa başladığını belirtiyor. Yılmaz ailesi, sadece bal üretmekle kalmıyor, aynı zamanda bölge halkına arıcılık eğitimleri vererek tarım müdürlükleriyle üreticiler arasında köprü kuruyor. 27 yıldır aralıksız olarak İdil’e gelen Adem Yılmaz ise, binin üzerindeki kovanıyla tamamen şekersiz ve tahlilli bal üretmeye devam ettiklerini ifade ediyor.
